تاریخ دسترسی: 90/06/28
عنوان بیست و دو مرثیه در تیرماه-14 / شعر
خالق اثر شمس لنگرودی
منبع شمس لنگرودی

صبحانه ام اكنون شمائيد.

تكه پنيرى كه مثل گلوله يى به دهان مى برم

كف درياست

وقتى دهان شما باز مانده بود

انگار كه دهان ماهى كوچكى بر ساحل،

تكه يى از نان را كه جدا مى كنم

تكه هاى پيراهن تان را لمس مى كنم.

سراسر روزم شمائيد.

تنها شامگاه

همچون پلنگى نامريى

بر دره ى خاموشى ايستاده ام

و ماه مقوايى را مى بينم برق مى زند

و مى شنوم جيرجيرك ها

در كارگاه زيرزمينى شان پچ پچ مى كنند

و مخفيانه، جيرجير كوچك شان را

مى دوزند و زره يى مى كنند

چون خيلى سرباز فرارى

در آبراهه ى زندانى

در نيمه شبى بهارى.