تاریخ دسترسی: 90/01/04
عنوان کیوسک / داستان کوتاه
خالق اثر آرمان امیری
منبع مجمع دیوانگان

«ممد خلاف» از جنس آنانی بود که همیشه در حاشیه‌اند. دیده نمی‌شوند. تریبون ندارند. کسی از آنان سخن نمی‌گوید. اصلا انگار صدایی ندارند. شاید از جنس آنان که «شاهین نجفی» در توصیف‌شان می‌خواند: «هر جا لازم بشه ملت غیوریم - خر از پل که گذشت خس و خاشاکیم». با این تفاوت که «ممد خلاف»ها فقط از دیدگان رسانه‌های رسمی و حکومتی خارج نمی‌شوند؛ بلکه منتقدین و نیروهای اپوزوسیون هم امثال او را فقط به عنوان ابزار عملیاتی می‌خواهند. کسی مطالبه آنان را نمی‌شنود. کسی نمی‌داند آنان چه می‌خواهند و یا اگر گلایه و اعتراضی دارند از کجاست؟ حتی می‌خواهم بگویم «اصلا کسی نمی‌خواهد بداند و یا اگر هم می‌داند ترجیح می‌دهد که به روی خودش نیاورد». «ممد خلاف»ها زاییده شده‌اند تا تحریف شوند.

 

من سال‌ها در کنار «ممد خلاف‌»ها زندگی کرده‌ام؛ اما اعتراف می‌کنم که حتی بودن در کنار آن‌ها هم لزوما مترادف دیدنشان نیست. بسیاری از ما عادت کرده‌ایم یا فقط به بالای سرمان خیره شویم و یا دیگران را از بالا نگاه کنیم. به باور من اینکه ادعاهای ما، نظریه‌پردازی‌های ما، مطالبات و اهداف ما باید با واقعیات موجود تطبیق داشته باشد، به همان اندازه که گزاره‌ای بدیهی به نظر می‌رسد، حقیقتی مغفول مانده است. می‌دانیم که رسانه‌ها این توانایی را دارند که حتی «حقیقت موجود» را هم به گونه‌ای دیگر ترسیم و روایت کنند و این به هیچ وجه به مسئله «دروغ‌پردازی» محدود نمی‌شود. اینکه زوم دوربین‌ها بر نقاط نامربوط متمرکز شود، خودش می‌تواند از هر دروغی مهلک‌تر و فریبنده باشد.

-- با رفتن به لینک منبع می توانید این داستان را بشنوید یا دانلود کنید.