اﻳﺮان ﻣﻬﺮ ﺗﻮ ﺑﺮون ﻛﻨﻢ آزادی ﺑﻬﺘﺮ ز ﮔﻮﻫﺮ اﺳﺖ ای اﻳﺮان ﻣﺮزت ﭼﻪﻫﺎ ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﻛﻲ اﻳﻦ دل از ﺗﻮ ﺧﻮن ﻛﻨﻢ ﻛﻲ در ﺗﻮ اﻧﺴﺎن ﺑﺮاﺑﺮ اﺳﺖ ﭼﻪ ﺧﻮنﻫﺎ در داﻣﻨﺖ ﭼﻜﻴﺪ ﺗﺎ زﻧﺪان ﻫﺴﺖ و ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻫﺴﺖ ﺧﻮد ﺑﺮﺗﺮ از دﻳﮕﺮان ﻣﺒﻴﻦ دور از ﺗﻮ ﺷﺪ ﻣﻬﺮ ﻣﺮدﻣﺎن ﺑﺮ ﮔﻮ ﺑﺎ ﻇﻠﻢ ﺗﻮ ﭼﻮن ﻛﻨﻢ ﺧﺎﻛﺖ ﻣﺜﻞ ﺧﺎك دﻳﮕﺮ اﺳﺖ ﻛﻲ ﺑﺮﭘﺎ ﻣﺎﻧﻲ در اﻳﻦ ﺟﻬﺎن ﺗﺎ ... ﮔﺮدش ﺟﻬﺎن ﺑﺪور آﺳﻤﺎن ﺑﭙﺎﺳﺖ ﺗﺎ .. ﻋﻴﺶ و ﻧﻮش و ﺳﻮد ﺣﺎﻛﻤﺎن ﺳﺮای ﺗﻮﺳﺖ ای ... دﺷﻤﻦ ﺗﻮ آﺷﻨﺎ و در ﻫﻤﻴﻦ ﺳﺮاﺳﺖ ﺳﺮﻧﮕﻮﻧﻲ ﺳﺘﻤﮕﺮان ﺷﻌﺎر ﻣﺎﺳﺖ ﻓﻘﺮ و ﻣﺮگ و ﺟﻨﮓ و ﻏﺎرت از ﺑﺮای ﺗﻮﺳﺖ در ﻛﻤﻴﻦ ﻋﺸﻖ و ﺣﺲ و ﺟﺎن و ﺧﻮن ﻣﺎﺳﺖ ﺑﺮﺣﺎل ﺧﻮﻳﺶ اﻧﺪﻳﺸﻪ ﻛﻦ ﺑﺮ ﺣﺎل ﺧﻮﻳﺶ اﻧﺪﻳﺸﻪ ﻛﻦ ﺑﺮ ﺣﺎل ﺧﻮﻳﺶ اﻧﺪﻳﺸﻪ ﻛﻦ راﻫﻲ ﻧﻮﻳﻦ را ﭘﻴﺸﻪ ﻛﻦ راﻫﻲ ﻧﻮﻳﻦ را ﭘﻴﺸﻪ ﻛﻦ راﻫﻲ ﻧﻮﻳﻦ را ﭘﻴﺸﻪ ﻛﻦ در راه ﻧﻮ آزادﮔﻲ را ﻣﺒﺮ از ﻣﻴﺎن در راه ﻧﻮ آزادﮔﻲ را ﻣﺒﺮ از ﻣﻴﺎن در راه ﻧﻮ آزادﮔﻲ را ﻣﺒﺮ از ﻣﻴﺎن وﻳﺮاﻧﻪ ﻛﻦ رﻳﺸﻪ ﺑﺮﺑﺮان وﻳﺮاﻧﻪ ﻛﻦ رﻳﺸﻪ ﺑﺮﺑﺮان وﻳﺮاﻧﻪ ﻛﻦ رﻳﺸﻪ ﺑﺮﺑﺮان |